Po upadku powstania
Po stłumieniu Słowackiego Powstania Narodowego pod koniec 1944 r. jednostki nazistowskie, wspierane przez słowackich kolaborantów, w tym Oddziały Pogotowia Hlinkowej Gwardii oraz lokalną policję, rozpoczęły systematyczne obławy na Żydów, którzy uniknęli wcześniejszych deportacji, korzystali ze zwolnień lub ukrywali się. Einsatzgruppe H koordynowała masowe aresztowania zarówno w miastach, jak i na obszarach wiejskich, często korzystając z pomocy informatorów.
Od września 1944 r. do marca 1945 r. deportowano około 13 500 Żydów. Około 8 000 osób wywieziono do Auschwitz, pozostałych zaś do obozów Sachsenhausen, Ravensbrück, Bergen-Belsen i Theresienstadt. Wielu deportowanych zamordowano wkrótce po przybyciu, inni ginęli w wyniku pracy przymusowej, głodu, chorób oraz podczas marszów śmierci.
Deportacje te stanowiły ostatnią fazę Holokaustu na Słowacji i doprowadziły do zniszczenia pozostałości żydowskiego życia wspólnotowego w kraju.
„Einsatzgruppe H Policji Bezpieczeństwa i SD, do której zadań należało wyłapywanie i zabijanie lub deportowanie pozostałych słowackich Żydów, wkroczyła na Słowację wraz z Wehrmachtem. Między wrześniem 1944 r. a końcem roku jednostki niemieckie deportowały około 12 600 słowackich Żydów, większość z nich do Auschwitz, Theresienstadt i innych obozów w Niemczech.“
United States Holocaust Memorial Museum
Hasło encyklopedyczne „The Holocaust in Slovakia” (2023)
Dalsza lektura / Źródła
EHRI Portal – Slovakia: Archival guides on 1944 deportation operations
Nation’s Memory Institute – “Holocaust in Slovakia”
Concise documentation including the 1944 wave