Etapy dyskryminacji
W latach 1938–1944 Węgry uchwaliły 21 ustaw antyżydowskich i kilkaset dekretów, które stopniowo odbierały Żydom ich prawa. Ustawy te wzorowano na niemieckich ustawach norymberskich, lecz były zakorzenione w węgierskim nacjonalizmie.
Pierwsza ustawa antyżydowska z 1938 r. ograniczała udział Żydów w życiu zawodowym i gospodarczym. Druga ustawa , przyjęta w 1939 r., wprowadziła definicje rasowe i surowe limity zatrudnienia. Trzecia ustawa antyżydowska z 1941 r. zakazała małżeństw mieszanych, a czwarta, uchwalona w 1942 r., ograniczyła własność ziemi, zmuszając Żydów do przekazywania majątku w zamian za odszkodowanie państwowe. Kategoria osób uznawanych za Żydów stopniowo się poszerzała. Coraz mniej osób mogło uniknąć zasięgu rasistowskich ustaw. Po 19 marca 1944 r., w czasie okupacji niemieckiej , wydano tylko jeden dekret, nakazujący rejestrację i konfiskatę mienia żydowskiego. W ciągu kilku tygodni doprowadziło to do gettoizacji, deportacji, a ostatecznie ludobójstwa.
„Nasza wiara chrześcijańska, nasze patriotyczne przekonania, nasze przywiązanie do europejskiej wiarygodności naszego kraju i do naszej niepodległości narodowej zmuszają nas, by nigdy nie odstąpić od zasady równego obywatelstwa, o którą walczyły największe umysły europejskiego narodu węgierskiego w najpiękniejszym okresie naszej historii.”
Deklaracja węgierskich osobistości życia publicznego, Pesti Napló, 5 maja 1938 r.
Dalsza lektura / Źródła
Jogok nélkül. A zsidó lét Magyarországon 1920-1944
K. Farkas Claudia (2020). Budapest: Napvilág Kiadó
Zsidókérdés Magyarországon. Politikai eszmetörténet
Gyurgyák János (2001). Budapest: Osiris
A Horthy-rendszer és antiszemitizmusának mérlege. Diszkrimináció és társadalompolitika Magyarországon, 1919–1944
Ungváry Krisztián (2016). Budapest: Jelenkor
A gyűlölet vetése. A zsidótörvények és a magyar közvélemény
Pelle János (2001). Budapest: Európa Könyvkiadó