Przemoc po wyzwoleniu
Choć pogrom w Topoľčanach jest najbardziej znanym powojennym incydentem antysemickim na Słowacji, nie był jedyny. Pod koniec 1945 r. żydowscy ocalali wracający do wschodniosłowackich wsi, takich jak Nová Sedlica, Snina i Kolbasov, spotykali się z wrogością, napaściami i morderstwami napędzanymi antysemicką urazą, obawami związanymi z restytucją majątku i utrzymującymi się wojennymi antagonizmami. Ataki te odbywały się w warunkach słabego egzekwowania prawa, niestabilności społecznej i tolerowania antysemickich stereotypów. Sprawcami często byli lokalni mieszkańcy, a śledztwa przebiegały powoli lub nieskutecznie, pozostawiając wiele spraw bez odpowiedzialności. Trwałość takiej przemocy pokazuje, że wyzwolenie nie wymazało postaw antysemickich; zamiast tego powojenny antysemityzm ujawniał się poprzez lokalne ataki i porażkę instytucji państwowych w ochronie ocalałych oraz zapewnianiu im sprawiedliwości.
„Najkrwawszym przypadkiem powojennej przemocy w powiecie Snina był incydent w Kolbasovie, gdzie w grudniu 1945 r. uzbrojone grupy zastrzeliły kilku Żydów; ofiarami byli powracający Żydzi.“
Pamäť národa
Ústav pamäti národa