Praca przymusowa w Borze

W 1943 r. rząd węgierski skierował około 6 000 mężczyzn, głównie Żydów, a także Świadków Jehowy i sabatarian, do kontrolowanych przez Niemców kopalń miedzi w Borze w Serbii. Choć początkowo warunki były relatywnie dobre, uległy drastycznemu pogorszeniu pod dowództwem podpułkownika Ede Marányiego, który wprowadził reżim tortur i doraźnych egzekucji. Gdy front załamał się we wrześniu 1944 r., robotników popędzono na północ w dwóch falach. Pierwszą w stronę Niemiec, gdzie niemal 1 000 osób zmasakrowało SS w Crvenka, a innych rozstrzelali węgierscy strażnicy (w tym słynnego węgierskiego poetę Miklósa Radnótiego koło Abdy); drugą falę uratowali partyzanci jugosłowiańscy, którzy rozstrzelali strażników i włączyli byłych więźniów w swoje szeregi.