Etniczny wymiar programu „mieszkań CS”

W maju 1974 r. Komitet Agitacyjno-Propagandowy KC Węgierskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej (MSZMP) przedstawił ocenę postępów programu budowy tzw. mieszkań CS. Określenie to odnosiło się do mieszkań o obniżonym standardzie, projektowanych jako tanie lokale dla rodzin przesiedlanych z segregowanych osiedli romskich. Część z nich składała się z jednego pokoju i kuchni. Raport z 1974 r. wskazywał, że od początku programu przesiedlono około 14 000 rodzin, jednak efekty działań były częściowo niwelowane przez przyrost liczby ludności w pozostałych osiedlach. W połowie lat 70., gdy większość nieromskich mieszkańców opuściła te tereny, w dokumentach urzędowych i debacie publicznej coraz częściej zaczęto określać program mianem „mieszkań C”, od węgierskiego słowa „cigány” („cygański”). Termin ten dodatkowo utrwalał postrzeganie programu w kategoriach etnicznych. Rosnące koszty budowy i niewystarczające środki z państwowych programów kredytowych ograniczały możliwości zapewnienia odpowiedniego standardu nowych domów. W rezultacie część powstających mieszkań nie posiadała podstawowej infrastruktury, takiej jak wodociąg czy kanalizacja, co sprawiało, że warunki mieszkaniowe w niektórych zmodernizowanych osiedlach nadal pozostawały bardzo trudne.