Ochrona praw mniejszości
Ustawa z 1993 r. o prawach mniejszości narodowych i etnicznych uznała szczególne indywidualne i zbiorowe prawa mniejszości narodowych i etnicznych za podstawowe wolności, które należy szanować i egzekwować. Ustawa uznała różne grupy – w tym Bułgarów, Romów, Greków, Chorwatów, Polaków, Niemców, Ormian, Rumunów, Rusinów, Serbów, Słowaków, Słoweńców i Ukraińców – za autochtonów, uznając ich tożsamość za część powszechnych praw człowieka. Ustanowiła również urząd rzecznika praw obywatelskich odpowiedzialnego za monitorowanie i wspieranie egzekwowania praw mniejszości.
Przyjęcie ustawy wynikało przede wszystkim z potrzeby odpowiedzi na zróżnicowaną strukturę demograficzną kraju po upadku komunizmu. Ustawa była znaczącym krokiem w dostosowaniu węgierskich ram prawnych do międzynarodowych standardów ochrony mniejszości i wspierała proces demokratyzacji kraju.
„Zgromadzenie Narodowe, […] świadome, że harmonijne współistnienie mniejszości narodowych i etnicznych z narodem większościowym jest elementem bezpieczeństwa międzynarodowego, oświadcza, że uważa prawo do narodowej i etnicznej tożsamości za część powszechnych praw człowieka oraz że szczególne indywidualne i wspólnotowe prawa mniejszości narodowych i etnicznych są podstawowymi wolnościami, które respektuje i egzekwuje w Republice Węgierskiej.”
Preambuła – ustawa z 1993 r. o prawach mniejszości narodowych i etnicznych na Węgrzech
Dalsza lektura / Źródła
Július 7-én az Országgyűlés elfogadta a nemzeti és etnikai kisebbségek jogairól szóló törvényjavaslatot
30 éve történt (1993)
A kisebbségi joganyag és annak változásai az elmúlt negyedszázadban Magyarországon. In: Fedinec Csilla et al. (szerk.) A közép-európaiság dicsérete és kritikája
Kállai, Ernő (2013). Kalligram Kiadó, Pozsony, 109-135