Traktowanie Romów jako „elementów niepewnych”
Po niemieckiej okupacji Słowacji po Słowackim Powstaniu Narodowym społeczności romskie stanęły wobec nasilonych prześladowań. W regionie Dubnicy nad Váhom romscy mężczyźni i kobiety byli zatrzymywani pod zarzutami „włóczęgostwa” lub rzekomych powiązań z partyzantami. Kierowano ich do lokalnego obozu pracy, utworzonego przy Ministerstwie Obrony Narodowej, a później nadzorowanego przez jednostki SS. Warunki były ciężkie: przeludnione baraki, brak żywności i zła higiena sprzyjały chorobom, w tym epidemii tyfusu w obozie. W czasie kryzysu siły SS i członkowie Hlinkowej Gwardii przeprowadzali masowe egzekucje. Świadkowie wspominali, że ofiary zmuszano do kopania dołów przed rozstrzelaniem. Masakra jest przykładem szerszej ludobójczej polityki wobec Romów, systematycznie prześladowanych jako grupa rasowa w całej kontrolowanej przez nazistów Europie.
„Podczas masowej egzekucji zastrzelono osiemnastu Romów. Innych pobito i razem z rozstrzelanymi zakopano w dole, gdzie udusili się pod zwałami ziemi.“
Ústav pamäti národa (ÚPN)
23. február 1945 – Vraždy Rómov v Dubnici nad Váhom
Dalsza lektura / Źródła
Ústav pamäti národa – 23. február 1945 – Vraždy Rómov v Dubnici nad Váhom
Main narrative and figures, including the quoted passage
Romaholocaust.sk – Zaisťovací tábor v Dubnici nad Váhom
Slovak version with additional detail on camp history
Roma and Sinti Genocide website – entry “DUBNICA NAD VÁHOM (SK)”
Short international summary of the camp and massacre