Pierwszy arbitraż wiedeński i powrót terenów południowej Słowacji do Węgier

Po pierwszym arbitrażu wiedeńskim z 2 listopada 1938 r. Węgry odzyskały południowe, w większości zamieszkane przez Węgrów regiony Słowacji. Rewizja granic była wówczas centralnym elementem węgierskiej polityki zagranicznej, nastawionej na odzyskanie ziem utraconych po traktacie z Trianon kończącym I wojnę światową. Zmiany graniczne miały jednak także poważne konsekwencje społeczne: zmiany polityczne drastycznie pogorszyły sytuację grup zmarginalizowanych. Anektowane regiony zamieszkiwała znacząca węgierskojęzyczna społeczność romska licząca około 30 000–40 000 osób, z których większość pracowała jako robotnicy sezonowi lub muzycy. W okresie rządów Horthyego społeczności te doświadczały coraz większej dyskryminacji rasowej i pracy przymusowej, a później, zgodnie z polityką nazistowską, rozpoczęły się ich deportacje do obozów koncentracyjnych.