Zintegrowani, w trakcie integracji, niezdolni do integracji
„Jest jasne, że Cyganów nie można uważać za grupę etniczną” – oświadczył przywódca partii János Kádár podczas posiedzenia MSZMP. Uchwała z 1961 r. podzieliła Romów na trzy kategorie według postrzeganego stopnia asymilacji: (1) zintegrowani, (2) w trakcie integracji i (3) niezdolni do integracji. Wkrótce potem rozwiązano Kulturalne Stowarzyszenie Cyganów (Magyarországi Cigányok Kulturális Szövetsége), ponieważ jego istnienie sugerowało uznanie Romów za grupę etniczną, podczas gdy według partyjnego dokumentu „mimo pewnych cech etnograficznych Romowie nie stanowią grupy etnicznej”. Reżim realizował strategię kontrolowanej przez państwo, przymusowej integracji, wskazując zatrudnienie, mieszkalnictwo i edukację jako obszary priorytetowe – jednak autonomia kulturowa Romów nie została uznana. Uchwała wzywała komitety partyjne komitatów do likwidacji osiedli romskich oraz rozproszenia Romów wśród ludności nieromskiej w celu przyspieszenia asymilacji.
„Dla Romów fakt, że uchwała partii nie zawierała ani jednej pozytywnej definicji Romów, miał przez dziesięciolecia stygmatyzujący skutek. Czynił nieodwołalnie jasnym, że Romowie nie są narodowością, lecz nie mówił, czym są.”
Erna Sághy, badaczka
Dalsza lektura / Źródła
A magyarországi cigányság története. Történelem a cigánykutatások tükrében, 1890–2008
Dupcsik, Cs. (2009). Budapest: Osiris Kiadó. 134-237