Asymilacja dekretem
Ustawa nr 74/1958 oznaczała przejście od powojennej tolerancji do obowiązkowej asymilacji. Choć przedstawiano ją jako regulację „osób koczujących”, w ogromnej mierze uderzała w Romów, redefiniując wędrowny tryb życia jako dewiację i upoważniając władze do ograniczania przemieszczania się, konfiskowania majątku oraz narzucania stałego miejsca zamieszkania i pracy. Od lat 60. do 80. rodziny romskie były przymusowo przesiedlane, rozpraszane lub koncentrowane w osiedlach pozbawionych podstawowej infrastruktury, a egzekwowanie prowadziły lokalne urzędy, policja i inne służby . Ustawa stała się strukturalnym narzędziem antycyganizmu, przedstawiając kulturę romską jako problem do wyeliminowania i umożliwiając późniejszą segregację, wykluczenie przestrzenne, pracę przymusową oraz ingerencję państwa w życie rodzinne.
„Kto pomimo udzielenia pomocy w celu stałego osiedlenia nadal prowadzi koczowniczy tryb życia, podlega karze za przestępstwo pozbawienia wolności od sześciu miesięcy do trzech lat.“
Ustawa nr 74/1958 Zb. o stałym osiedleniu osób koczujących
Dalsza lektura / Źródła
Slov-Lex – Official text of Zákon č. 74/1958 Zb. o trvalom usídlení kočujúcich osôb
Primary legal source, Slovak
Romea.cz – „65 years ago, Czechoslovakia banned life on the road: Did the communists destroy Romani culture?„
Detailed analysis of Law 74/1958, its enforcement, and long-term impacts
Romea.cz – „February marks the 62nd anniversary of communist Czechoslovakia forcibly sedentarizing Romani people”
On the February 1959 „inventory” and enforcement of the law
Markéta Hajská (SAV) – „Forced settlement of Vlach Roma in Žatec and Louny in the late 1950s”
Microhistorical study on implementation of Law 74/1958 using oral history and archives