Praca jako kara, obozy jako kontrola
Państwo Słowackie narzuciło Romom pracę przymusową jako część polityk rasowych i społecznych zmierzających do kontroli, segregacji i represji. Oznaczani jako „uchylający się od pracy” lub „aspołeczni”, Romowie byli objęci specjalnym reżimem umożliwiającym zatrzymanie w jednostkach pracy i obozach prowadzonych przez władze państwowe i lokalne. Miejsca takie jak Dubnica nad Váhom i Ústie nad Oravou działały poza zabezpieczeniami prawnymi, a zatrzymani znosili wyczerpującą pracę, brutalny nadzór oraz niewystarczającą żywność, schronienie i opiekę medyczną. Rodziny rozdzielano, a dzieci internowano razem z dorosłymi, narażając je na choroby i przemoc. System ten odzwierciedlał rasistowski model rządzenia, który traktował samo istnienie Romów jako problem do rozwiązania. Praca przymusowa i struktury obozowe funkcjonowały obok polityk antysemickich, pokazując, jak Państwo Słowackie wykorzystywało powiązane mechanizmy prześladowania mniejszości.
„W 1942 r. utworzono stałe Oddziały Pracy dla Cyganów i osób aspołecznych … Obozy pracy stały się głównym narzędziem prześladowań w antyromskiej polityce w latach 1942–1944.“
THE ROMANI HOLOCAUST
Ústav pamäti národa (UPN)
Dalsza lektura / Źródła
Ústav pamäti národa – THE ROMANI HOLOCAUST
Brochure; main source on labour crews and camps 1942–1944
Roma and Sinti Genocide website – entry “DUBNICA NAD VÁHOM (SK)
Brief on Roma slave labour 1942–1944 and later transfer to detention camp
USHMM – Genocide of European Roma (Gypsies), 1939–1945
For general context on Roma forced labour and camps